Google+ Badge

Saturday, 18 June 2016

പറയാതെ അന്യോന്യം
തിരിച്ചറിഞ്ഞവർ,
ഇലയും കാറ്റും പോലെ
പരസ്പരം കലഹിച്ചവർ.
നിന്റെ പ്രണയത്തിന്റെ
വേരുകൾ ഇപ്പോഴുമെന്റെ
ഹൃദയ ധമനികളിലെയ്ക്ക്
ആഴ്ന്നിറങ്ങുന്നുണ്ട്.
എന്നാലിനി നിനക്കൊന്നു
കാലിടറിയാൽ വീഴാതെ താങ്ങാൻ
കൈയൊന്നു നീട്ടാൻ പോലുമാകാത്ത
വിധം ശ്മശാനത്തിന്റെ മണിയറ-
യ്ക്കുള്ളിലായിരിക്കുന്നു ഞാൻ.
അവസാന മണ്ണും എനിക്ക് മേലെ
വീണു കഴിയുമ്പോൾ
നീ പറയാതെ പോയതെന്തോ
നോവിന്റെ സൗരഭ്യമുള്ള
പൂക്കളായി ഇനിയെന്നെ മൂടുക.
my mind is an ocean of letters like a restless sea. its aspires sometimes as a secret another charming poem , to write together, to share some hot breaths, to face the daydreams of the sleepless nights. it waits on the shore of an unknown river under a flowery tree which really not exist. then before the opened mind, storms would remain shy without enough speed sky would hide herself as a willing pouring rain inside the in depths of eyes.